روانشناسي تنيس روي ميز

مقدمه:
روانشناسي ورزش در بر گيرنده گزينش درست و برانگيختن ورزشكاران است به گونه اي كه هر ورزشكاربتواند در بالاترين حد توانايي خود به رقابت بپردازد.ورزشكاران در اين راستا بايد راهبردهايي را بكار گيرند تا رقيبان را روحيه زدايي كنند،باسطح بسيار بالاي فشار مقابله و يا آن را كم كنند،از داروهاي سوء استفاده نكنند,راهبرد هاي تيمي موفقيت آميزي را بكار گيرند و مهارتها را آموزش دهند و بياموزند.مطالعه روانشناسي و استفاده از آن در موقعيت ورزشي شخص را توانا مي سازد كه

  1. رفتاري را توصيف كند ( ورزشكاران تيمي كه پيوسته برنده مي شوند نسبت به گروه ديگر دوستانه رفتار مي كنند تا ورزشكاراني كه پيوسته می بازند )
  2. رفتاري را تبيين مي كنند.(شكست غير منتظره ممكن است به اين سبب روي داده باشد كه تيم خودي برانگيختگي لازم را نداشته،از سوي ديگر تيمي كه قبلاً شكست خورده بود در وضعيتي بهتر و اماده بود تا ثابت كند كه مي تواند رقيبي با ارزش را شكست دهد )
  3. رفتاري را پيش بيني مي كند. ( اگر مربي ورزش با اوقات تلخي آموزش دهد،ورزشكار به سبب اضطراب و ناتواني در تمركز، نخواهد توانست گفتار او را بخاطر بسپارد.) بسيار مهم است كه يك مربي همانطور كه براي توسعه مهارتهاي جسمي يك ورزشكار تلاش ميكند,براي توسعه نحوه تفكر و مهارتهاي ذهني نيز به او كمك نمايد.

فاكتورهاي آمادگي جسماني در پينگ پنگ:

  • چابكي
  • سرعت
  • هماهنگي
  • قدرت
  • استقامت
  • توان
  • انعطاف

فاكتورهاي گزينش بازيكن در پينگ پنگ:

  • سرعت حركت
  • سرعت تصميم گيري
  • چابكي
  • تمركز
  • هماهنگي
  • هوش بالا
  • تمركز حواس
  • دقت
  • از لحاظ جسماني لاغر
  • داراي قوس هاي مناسب بدني باشد
  • سينه بيرون نباشد
  • باسن بزرگ نداشته باشد
  • يكنواخت بودن از لحاظ رواني ( پوئن اول تا آخر را مثل هم بازي كند )
  • توانايي تحقيق داشته باشد.

نقش مربي ورزش در آماده سازي بازيكن پینگ پنگ

رهبر تيم نمي تواند به قلب و ذهن هر ورزشكار راه يابد و موجب شود تا به شيوه اي معين احساس كند. هر بازيكن داراي رويكرد ذهني متفاوتي براي مسابقه است و اثر گذادي يكسان بر هر ورزشكار غير ممكن است. به هر حال، اين موضوع ( اثر گذاري يكسان ) مشكلي است كه رويكرد تيمي خوانده مي شود و بسياري از مربيان از آن حمايت مي كنند. در اينجا برخي از پيشنهادات كه مربيان مي توانند در موقعيت هاي گروهي و فردي ورزشكاران به كار برند تا به آنها ياري رسانند كه برانگيختگي و اضطراب را كنترل كنند.

كاهش دهنده هاي اضطراب و برانگيختگی

گاهي اوقات مربيان بايد به بازيكنانشان ياري دهند تا ” هيجانشان كاهش يابد ” اگر چه برانگيختگي و اضطراب يكسان نيستند و اغلب فنون متفاوتي را حكم مي كنند، رويكردهاي چندي را مي توان براي كاهش دادن هر دو حالت بكار برد.

  1. احساس فشار(استرس) را توسط فعاليت جسماني كاهش دهيد,براي مثال قدم ردن تا ورزشكار آرامش
    يابد.
  2. از دادن فرمان”راحت باش”پرهيز كنيد:اين كار گاهي اوقات در واقع تنش را افزايش مي دهد,ورزشكار
    فكر مي كند كه مربي در او علائم فشار مشاهده مي كند.
  3. آشنايي با وظايف را تقويت كنيد:وظايفي كه براي ورزشكار آشنا هستند كمتر از اعمال تازه اضطراب زا
    هستند.به همين دليل مربيان از بازيكنان مي خواهند تا پيش از بازي گرم كردن عادي منظم و آشنايي
    را دنبال كنند.
  4. تمرين را شبيه به بازيهاي واقعي كنيد:اضطراب ورزشكار در صورتي كاهش مي يابد كه مهارتها و
    راهبردهايي كه در مسابقه به كار گرفته خواهند شد در جلسه هاي تمرين تكرار شوند تا زماني كه تسلط
    كامل بدست آيد.زمان مسابقه براي آموزش مهارت تازه مناسب نيست.
  5. راهبرد هاي ذهني را فردي كنيد:ورزشكاران بطور مشخص از لحاظ شيوه هاي آماده شدن براي رقابت
    تفاوت دارند.مربي بايد اجازه دهد هر ورزشكار بشيوه اي كه برايش راحت تر است خود را از لحاظ ذهني
    آماده كند.
  6. اعتماد بنفس ايجاد كنيد:اضطراب به سبب نا امني,عزت نفس پايين و احساس تهديد آميز بودن موقعيت
    ورزشي از سوي بازيكن افزايش يابد.مربي مي تواند اعتماد بازيكن را نه به وسيله ي فرمانهايي مانند
    خوب از عهده بر خواهي آمد بلكه با پيامهايي افزايش دهد كه مبتني بر عملكرد و آگاهي دهنده باشد.
  7. اشتباهات را با سعه نظر بنگرد:اشتباهات بدني بخش جدايي ناپذير از ارگانيزم انساني است.واكش مربي
    به گونه مستقيم بر سطح فشار ورزشكار اثر مي گذارد.
  8. از بحث كردن درباره نتايج خودداري كنيد:بررسي نتايج باخت يا فشار براي حفظ نتايج برد غير سازنده
    است.بهترين اندرز اين است كه بر عملكرد تمركز كنيم نه بر نتيجه و بگذاريد كه بردن خود راه خود را
    بيابد.
  9. به ورزشكار آسيب ديده واكنش نشان دهيد:مربي حمايتگر با اظهار همدردي به بازيكن آرامش مي دهد
    در حالي كه مربي خشمگين و نوميد كه غفلت مي ورزد يا كوتاهي را به گردن بازيكن مي اندازد و
    موجب اضطراب و رنجشش مي شود.
  10. تمركز بر خود را متوقف كنيد:انديشه منفي اضطراب را افزايش مي دهد و عملكرد بعدي را به مخاطره
    مي اندازد.گاهي اوقات چنين افكاري فرد را به جايي مي برند كه كاملاً از فعاليت بيشتر باز مي ماند. شخصي كه در فشار است بايد به رويدادهاي بيروني تمركز كند و از سوي ديگر شخصي كه مطمئن
    است در انتظار نتايجي مساعد به سر مي برد بايد به گونه اي دروني و بر افكار خود تمركز كند.

Admin